Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

κινούμενη εικόνα

τα πρώτα βήματα


Από τα παλαιολιθικά χρόνια οι άνθρωποι προσπαθούσαν να αποδόσουν τη κίνηση με εικόνες. Μέσα σε σπηλιές βρέθηκαν σχέδια, όπου τα ζώα απεικονίζονταν με πολλά πόδια, κεφάλια, ή ουρές.
Καθώς το φως από τις δάδες τρεμόπαιζε περνώντας δίπλα από αυτές τις ζωγραφισμένες σκηνές, ίσως να έδινε στους ανθρώπους την εντύπωση ότι έβλεπαν ιστορίες δράσης

~30.000 π.χ  Βίσωνας που τρέχει   Σπήλαιο Chauvet (Γαλλία)





Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

18 η Απριλίου: παγκόσμια ημέρα Μνημείων


με αφορμή την αυριανή μέρα (18η Απριλίου κάθε χρόνου)
που η UNESCO και το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών (ΙCOMOS) έχει ορίσει απο το 1983 ως Παγκόσμια Ημέρα Πολιτιστικής Κληρονομιάς


Η επέτειος αυτή αποβλέπει στην ευαισθητοποίηση μας στο σημαντικό θέμα της προστασίας της Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Για το σκοπό αυτό διοργανώνονται σε όλο τον κόσμο σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους, κάθε μορφής εκδηλώσεις: συναυλίες, ομιλίες, προβολές ταινιών κ.α. και την ημέρα αυτή η είσοδος σε όλα τα δημόσια μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους είναι δωρεάν

 Αλλά ας θυμηθούμε τι σημαίνει Πολιτιστική κληρονομιά ενός τόπου;
 Είναι όλα εκείνα τα στοιχεία που αποτελούν την ιστορική μνήμη των ανθρώπων που τον κατοικούν. Μπορεί να είναι υλικό ή άυλο δημιούργημα που κάποτε είχε: χρηστική αξία: (σκεύη οικιακής χρήσης, εργαλεία, κοσμήματα, όπλα κτλ.) ή συμβολική λειτουργία (λατρευτικά αντικείμενα, εθνικά σύμβολα, οικογενειακά κειμήλια κτλ) ή πνευματική αποστολή (ποιήμητα, ιστορικά συγγράμματα, φιλοσοφικά κείμενα, επιστημονικές διατριβές κτλ)
 
'Οπως ξέρουμε η ετυμολογία της λέξης μνημείο προέρχεται από το ρήμα μνάομαι-μιμνήσκω που σημαίνει θυμάμαι κάτι, ειδοποιώ για κάτι. Γιαυτό και στις αρχές του 20ου αιώνα η λέξη επιλέχτηκε για να περιγάψει κάθε πολιστικό αγαθό που θεωρούμε ότι έπρεπε να διαφυλαχτεί, να προστατευτεί και να ανδειχτεί.
Στη λίστα που ακολουθεί βλέπουμε ποιά είναι τα μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας μας,  και πότε ανακυρήχτηκαν ως τέτοια 
  • 1986 Ναός Επικουρείου Απόλλωνα στις Βάσσες

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

葛飾北斎 (Κατσουσίκα Χοκουσάι)

Ο κυπρίνος

O Κατσουσίκα Χοκουσάι, (葛飾北斎) 1760 - 1849, ήταν Ιάπωνας καλλιτέχνης, χαράκτης και σκιτσογράφος της περιόδου Έντο. Στην εποχή του ήταν ο κορυφαίος Ιάπωνας καλλιτέχνης στην Κινέζικη ζωγραφική Όκιο-ε




Κυριακή, 13 Απριλίου 2014

η Παναγία με το γαρύφαλλο και η Παναγία των ροζ


Ραφαήλ Σάντι 1483-1520¨H Παναγία των ροζ¨ 27,7x 22,4 εκ. 1506-07, Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο

Συνθετικά  οι δύο ζωγράφοι ακολούθησαν την αρχή της ώριμης αναγέννησης δηλαδή τη διάταξη των προσώπων σε μορφή πυραμίδας σε πρώτο επίπεδο. Στο έργο του Λεονάρντο η Παναγία βρίσκεται στο κέντρο αυτού του πυραμοειδούς σχήματος ενώ το σώμα του μικρού Χριστού είναι κατά το ήμισυ έξω. Έτσι υποβάλλεται στο θεατή μια ελαφριά διαταραχή της ισορροπίας. Στο έργο του Ραφαήλ η πυραμοειδής σύνθεση εμπεριέχει τη Παναγία και το Χριστό σε πλήρη αρμονία και  ισορροπία 


Τονικά ο Λεονάρντο  χρησιμοποιεί τη τεχνική  που πρώτος ανέπτυξε και ονομάζεται σφουμάτο (στα ιταλικά sfumato=αυτό που είναι καλυμμένο με καπνό) όπου τα περιγράμματα σβήνουν απαλά και τα χαρακτηριστικά  μοιάζουν σα να καλύπτονται από ομίχλη, στοιχείο που προσδίδει στις μορφές μυστήριο  και αβεβαιότητα.  Το φως που πέφτει από αριστερά, και επάνω στις δύο μορφές δεν γνωρίζουμε από πού έρχεται.  Οι σκιές έρχονται σε μεγάλη αντίθεση με το φως και αυτό υποβάλλει στην σκηνή μια δραματικότητα.  Ο Λεονάρντο χρησιμοποιεί αυτά τα δύο στοιχεία, εδώ -όπως και σε πολλά έργα του- για να εντείνει το ψυχολογικό περιεχόμενο της σκηνής. Στο έργο του Ραφαήλ το  φως είναι απαλό και φυσικό. Έρχεται από κάποιο παράθυρο ή άνοιγμα (βλέπουμε την πράσινη κουρτίνα πίσω αριστερά από την Παναγία) και ακουμπά πάνω στα σώματα με ήπια περάσματα και ισορροπημένες εναλλαγές φωτός και σκιάς. Έτσι το πλάσιμο των τόνων γίνεται μαλακό, και ενώ η εντύπωση του σφουμάτο στα χαρακτηριστικά της Παναγίας θυμίζει λίγο έργα του Λεονάρντο, δεν δραματοποιείται, αντίθετα δίνει μία αίσθηση ισορροπίας, γαληνής  και ηρεμίας
 

 
Λεονάρντο ντα Βίντσι 1452-1519 ¨Η Παναγία με το γαρύφαλο¨ ~1572, Παλαιά Πιν. Μονάχου

Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Ραφαήλ Σάντι



Στο έργα του Ραφαήλ η μορφή της Παναγίας με τα εξιδανικευμένα χαρακτηριστικά, εξηγεί για ποιό λόγο οι Μαντόνες (ένα μεγάλο μέρος των έργων του Ραφαήλ αποτελείται από απεικονίσεις της Παναγίας) άρεσαν τόσο πολύ και εξακολουθούν και σήμερα να  ασκούν γοητεία. Καταφέρνει να συνδυάσει με εκπληκτικό τρόπο την ανθρώπινη ζωτικότητα, την κλασική εξιδανίκευση και τη θρησκευτικότητα. Με την ευγένεια και τη βαθύτατη ηρεμία της μας θυμίζει έργα του Φρα Αντζέλικο, και μας μεταφέρει στο εσωτερικό μεγαλείο της
 

Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

το φως στη ζωγραφική



"Το χρώμα είναι το πλήκτρο. Το μάτι είναι το σφυρί. Η ψυχή είναι το πιάνο με τις πολλές χορδές" W. kandinsky


  θέλετε να δείτε τι είναι το φως για τη τέχνη και τι για την επιστήμη;

Λεονάρντο ντα Βίντσι





Η τεχνική που επινόησε ο Λεονάρντο ντα Βίντσι στη ζωγραφική λέγεται σφουμάτο. Παρουσιάζει τις φόρμες με απαλές τονικές διαβαθμίσεις, χωρίς να χρησιμοποιεί έντονα περιγράμματα. Έτσι οι φόρμες μοιάζουν να σβήνουν η μια μέσα στην άλλη, οι μορφές προβάλλουν κάπως αόριστες και δεν είναι σκληρές και άκαμπτες. Οι μορφές του ντα Βίντσι φαίνονται σαν να καλύπτονται με ομίχλη κι αυτό τους προσδίδει μυστήριο, έχουν δε μια απαλότητα που τις συνδέει οργανικά με το τοπίο, στο οποίο είναι τοποθετημένες. Στα ιταλικά sfumato σημαίνει όπως ο καπνός που διαλύεται